Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Περί εθνικής συναίνεσης και εχθρού λαού


Από την μια έχουμε την κυβέρνηση (μάλλον τις κυβερνήσεις), τους ευρωπαϊκούς οίκους, τους κερδοσκόπους και γενικότερα τα ντόπια και εισαγωγής λαμόγια υποδύονται ότι κυβερνούν και από την άλλη έχουμε τον Εχθρό λαό που υποδύεται ότι ζει.

Στην ουσία όμως ο Εχθρός λαός είναι ένα μεγάλο εμπόδιο γί’ αυτό και ο πόλεμος με κωδικό όνομα “Πρόγραμμα σταθερότητας” ξεκίνησε μπας και ξεδιαλύνει λίγο ακόμα το τοπίο.

Αντίπαλοι του Εχθρού λαού είναι όλα τα “αριστερά” κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, και το ΛΑΟΣ.
Εγώ δεν θα πω τίποτα παραπάνω. Θα σας παρακαλούσα όμως να ακούσετε τους στοίχους από το παρακάτω τραγούδι που έχει όνομα “Εχθρός Λαός” και είναι από την ομώνυμη θεατρική παράσταση του Ιακώβου Καμπανέλλη που ανέβηκε το 1975. Κρατήστε την ημερομηνία στην μνήμη σας.

Πριν το 1975 υπήρχε ένα μεγάλο παράδειγμα ανυπακοής που ακούει στο όνομα “Πολυτεχνείο”. Τότε οι Έλληνες ξανακέρδισαν την ελευθερία της σκέψης τους και την δημοκρατία . Από το 1975 ανεχόμαστε και συναινούμε και ορίστε τα χάλια μας. Βέβαια υπάρχουν μόνο μικρά διαλείμματα με μαθητές,φοιτητές,αγρότες και εργαζόμενους να κατεβαίνουν στον δρόμο και να διεκδικούν και μάλιστα έφεραν έστω και εν μέρη κάποιες αλλαγές.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι όσες φορές συναινέσαμε με τους πολεμίους μας δεν πετύχαμε τίποτα για εμάς. Αν δεν μας φτάνει το πήδηγμα που μας ρίχνουν καθημερινά ας ξανακάνουμε πάλι τα ίδια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου